Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/25070 K.2024/10018

Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde Baykan Sulh Ceza Hâkimliğinin 31.03.2016 tarihli ve 2016/177 Değişik İş sayılı önleme araması kararı uyarınca sanığın sevk ve idaresindeki ..... plakalı araçta yapılan aramada, aracın ön sağ ve sol farları ile aracın arka istetme lastiğinin bulunduğu yere zulalanmış ve dışarıdan bakıldığında tespit edilemeyecek şekilde yerleştirilmiş vaziyette toplam 950 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın alınan savunmasında, olay tarihinde Baykan ilçesinden Siirt iline doğru seyir halindeyken aracının duruldurulduğunu, 90 karton kaçak sigara ele geçirildiğini, bu sigaraları Van ilinden ismini bilmediği bir şahıstan aldığını, emekli maaşı ile geçindiğini ve kirada oturduğunu, bu sebeple ödeme gücü olmadığını beyan etmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Kurulan hükümde; 1.Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2.Dava konusu kaçak sigaraların müsaderesi sırasında 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi yerine fıkra numarası gösterilmeksizin, 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

3.Ele geçen dava konusu kaçak sigaranın miktar ve değeri ile nakil vasıtasının piyasa değeri dikkate alındığında müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 54/3. maddesi kapsamında hakkaniyete de aykırı olacağı dikkate alınarak, nakil vasıtasının iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, ancak söz konusu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün dördüncü paragrafındaki "62." ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine gelmek üzere hükme "62/1" ibaresinin eklenmesi, hükmün onbirinci paragrafındaki "54." ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine gelmek üzere hükme "54/4" ibaresinin eklenmesi,