Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/25434 K.2024/332

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı CMK) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2018 tarihli ve 2017/1393 Esas, 2018/1047 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında firar suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2018 tarihli ve 2017/1393 Esas, 2018/1047 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2019/274 Esas, 2020/949 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca neticeten 1 yıl 3 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçu ailevi ve psikolojik sorunları sebebiyle işlediğine ve suç tarihlerinde uyuşturucu madde kullandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Askerlik hizmetini yapmakta olan sanığın sevk edilmiş olduğu hastaneden 14.07.2015 tarihinde firar ederek uzaklaştığı ve suçun oluşumu için aranan yasal sürenin tamamlandığı iddiasıyla açılan kamu davasında, İlk Derece Mahkemesince; sanık hakkında askerliğe elverişli olmadığına dair rapor düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçesiyle beraatine hükmolunmuştur.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesi kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine 5271 sayılı Kanun'un 280 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca duruşma açılarak yapılan incelemede; Sanık hakkında İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 18.10.2018 tarihli ve 12081 numaralı raporunda; sanığın askerliğe elverişli olmadığı ancak askerliğe elverişsizlik halinin suç tarihlerini kapsamadığı ve cezai ehliyetinin tam olduğu hususlarının yer alması karşısında; atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu kanaatine varılarak mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yazılı firar suçu, ... kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen bir suç olduğu ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmediği hususları göz önüne alındığında, tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre;

suç tarihinde askerliğe elverişliliği ve cezai ehliyeti konusunda şüphe bulunmayan sanığın, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendinde düzenlenen ve özgü (mahsus) suçlardan olup, yalnızca ... kişiler tarafından işlenebilen firar suçunu işlediği anlaşılmakla. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2019/274 Esas, 2020/949 Karar sayılı kararında, herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2019/274 Esas, 2020/949 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,