Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/25447 K.2025/1316

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2019 tarihli ve 2019/24 E., 2019/590 K. sayılı kararı ile sanık hakkında 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.01.2020 tarihli ve 2019/153 E., 2020/64 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmü kaldırılarak sanığın 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan netice 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiin temyiz istemi arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak ve kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.01.2020 tarihli ve 2019/153 E., 2020/64 K. sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,