Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/25663 K.2022/2860

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan incelemede;

İhbar üzerine kolluk görevlileri tarafından sanığın ... isimli iş yerine gidildiği , iş yerinde hazır bulunan sanığa kaçak içki bulunup bulunmadığı sorulduğunda, sanığın iş yerine ait depoda bulunan 302 litre votkadan ibaret kaçak içkiyi görevlilere gösterdiği ve suça konu kaçak eşyayı rızasıyla teslim ettiği olaya dair tutanak içeriği ve dosya kapsamına göre;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında ticari bir amacının bulunmadığını, suça konu eşyanın kendisine emaneten bırakıldığını ve suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, sanığa ait iş yeri ve deposunda kaçak eşya konusunda arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi,

gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaksızın hukuka aykırı yapılan arama sonucu iş yerinin deposunda ele geçirilen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu ve bu eşyanın sadece kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği göz önüne alınarak, ... Bölge Adliye Mahkemesi ...

Ceza Dairesi tarafından ilk derece mahkemesince sanık hakkında kurulan beraat hükmüne karşı istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi yerine , kurulan hükmün kaldırılarak Anayasanın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de ilgili Bölge Adliye Mahkemesine ait bulunması zorunluluğu,