Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/25886 K.2025/1949

Yapılan ön inceleme neticesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2020 tarihli ve 2019/347 E., 2020/62 K. sayılı kararı ile sanığın, 6114 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice hapisten çevrilme 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.01.2021 tarihli ve 2020/1589 E., 2021/203 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf isteminin, sanığın beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan vekilinin temyiz istemi, gönüllü vazgeçmenin söz konusu olmadığına, sanığın yakalandığı için sınava giremediğine, suçun maddi unsurunun oluştuğuna ve sanığın atılı suçu işlediğine, beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyanın tetkikinde, sanık ...'in inceleme dışı sanık ...'ye ait sınav giriş evrakı ve kimlik belgesi ile sınav salonuna girmek suretiyle icra hareketlerine başladığı, ancak henüz sınav başlamadan yapılan kontrolde durumun anlaşılması ile eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi tarafından sanığın eylemlerinin hazırlık hareketleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine dair kabul ve gerekçe ile hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.01.2021 tarihli ve 2020/1589 E., 2021/203 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,