Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/25993 K.2023/4407

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2020/625 Esas, 2020/383 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 6. İcra Ceza Mahkemesinin, 28.11.2019 tarihli ve 2018/650 Esas, 2019/1051 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5941 sayılı Kanun'a muhafelet suçundan, beraat kararı verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 09.11.2020 tarihli ve 2020/625 Esas, 2020/383 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik şikâyetçi vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle, sanıklar hakkındaki beraat kararı kaldırılarak sanıkların netice ayrı ayrı 6.868.400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına ve çek hesabı açmaktan

yasaklanmalarına karar verilmiştir.

3.Sanıklar müdafiinin bu kararı temyiz etmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2020/625 Esas, 2020/383 Karar sayılı ek kararı ile sanıklar müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; kararın temyizi kabil olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinde yer verilen; “Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2020/625 Esas, 2020/383 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 6. İcra Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,