Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/26087 K.2024/11345

Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine göre suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Sanık ... müdafiin temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği, eksik inceleme sonucu yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle istinaf hükmünün kurulduğuna, azmettirmenin söz konusu olmadığına, zincirleme suç hükümlerinin

uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, alt sınırdan uzaklaşılarak fazla cezaya hükmetmenin doğru uygulama olmadığına ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

A-Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiin Temyiz İstemine Yönelik Yapılan İncelemede 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmektedir.

B-Sanık Müdafiin Temyiz İstemine Yönelik Yapılan İncelemede

Dosya muhteviyatı ve suç tutanaklarına göre, 19.08.2017 tarihli orman yangını ihbarı üzerine orman muhafaza memurları tarafından olay yerine gidilerek yangına müdahale edildiği, yangın söndürme faaliyetlerinden sonra yapılan araştırma neticesinde köylüler tarafından ormanı yakarken kaçan suça sürüklenen çocuk ... tarafından ormanın yakıldığı, ...'in ormanı yakması talimatını üvey babası ... tarafından verildiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Bu olaydan sonra 12.10.2017 tarihli ikinci orman yangını ihbarı üzerine orman muhafaza memurları tarafından olay yerine gidilerek yangına müdahale edildiği, yangın söndürme faaliyetlerinden sonra yapılan araştırma neticesinde, tanık ...'in tarlasında çalışırken sanık ...'i ormanı yakıp kaçarken gördüğünü, ameliyatlı olduğu için kendisine yetişemediğini beyan ettiği anlaşılmışır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 110/4. maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında; atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

6831 sayılı Kanun'un 82 nci maddesine göre davanın dayanağını oluşturan suç tutanakları, sanık savunmaları, suça sürüklenen çocuğun savunması, tanık beyanları ve bilirkişi raporları karşısında, subüt açısından Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmede sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle hükmün istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 110/4. maddesi üzerinden temel ceza belirlendikten sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 38/2. maddesi uyarınca artırım yapıldığı, sanığın azmettiricisi olduğu ilk eylem ile asli fail olduğu 12.10.2017 tarihli eylem arasında zincirleme suç hükümleri kabul edilerek uygulama yapılmış ise de, sanığın ikinci eyleminde asli fail olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 38/2. maddesi bağlamında artırım nedeninin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uygulanırken ilk eylemi ile ikinci eylemi arasında failliğinin kabul edilerek temel ceza üzerinden cezada artırım yapılması gerekirken fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A-Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiin Temyiz İstemine Yönelik Yapılan İncelemede;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B-Sanık Müdafiin Temyiz İstemine Yönelik Yapılan İncelemede;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 16.10.2020 tarihli ve 2019/2790 Esas, 2020/1269 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu aşamada sanık müdafiin tutuklama kararının kaldırılmasına yönelik talebinin REDDİNE,