Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/26160 K.2024/9781

Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; erteleme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve aleyhe olan tüm hükümler yönünden kararı temyiz ettikleri gerekçesiyle kararın bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastının bulunmadığına, mahkemece samimi beyanlarına itibar edilmeyerek ağır cezaya hükmolunduğuna ve adîl yargılanma imkanı tanınmadığına ilişkindir.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine, 19.01.2016 tarihinde, mahkemeden alınan adli arama kararına istinaden sanık ...'e ait oto yıkama vasıflı işyerinde yapılan aramada variller içerisinde toplam 213 litre kaçak

motorin, 1 adet elektrikli dinamo ve 2 adet huni ele geçirildiği anlaşılmıştır. Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın savunmasında, iş yerinde oto yıkama ve yağlama işi yaptığını, ele geçirilen davaya konu ürünlerin bir kısmını kendi aracında bir kısmını ise iş yerine gelen araçlardaki mazot filitlerini doldurmak için kullandığını beyan ettiği, bozma sonrası alınan savunmasında ise önceki savunmasını tekrar ettiğini, beraatine karar verilmesini, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ödediğini beyan ettiği görülmüştür.

Dosyada İnönü Pal Müdürlüğünün 27.01.2016 tarihli raporunda, ele geçen motorinin ise ulusal marker ölçümünün geçersiz olup teknik düzenlemeye aykırı olduğu bildirilmiştir.

Sanık tarafından suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının 20.01.2022 tarihinde ödediğini gösterir makbuzun dosyaya eklendiği anlaşılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında katılan vekilinin ve sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrasının gösterilmesi ve sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232/6. maddesine aykırı davranılması, isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR