Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/26667 K.2025/6504

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine ancak;

(Kapatılan) Askeri Yargıtay 4. Dairesinin, 08.11.2016 tarihli ve 2016/525 Esas, 2016/555 Karar sayılı bozma ilamına konu (Kapatılan) 5. Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 29.04.2016 tarihli ve

2016/107 Esas, 2016/166 Karar sayılı mahkumiyet kararında, sanık hakkında 4 ayrı firar ve 1 mehil içi yakalanmakla son bulan firar suçlarından ayrı ayrı kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına hükmedildiği ve hükmün yalnız sanık müdafi tarafından temyiz edildiği dikkate alınmaksızın, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı göz önüne alınarak önceki hükümlerde yer alan sonuç cezaların infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görüldüğünden,