Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/26703 K.2025/2669

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen hükmün dava dosyasında bilinen en son adresine öncelikle Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliği yoluna gidilmeksizin mahkemece tespit edilen farklı bir adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, öğrenme üzerine sunulan sanığın 09.07.2019 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "15.04.2010-24.03.2012" şeklinde gösterilmesi yerine "07.04.2009" olarak gösterilmesi ile hükmün esasını oluşturan kısa kararda ve hüküm fıkrasında suç bitim tarihinin "24.03.2012" yerine "24.032012" şeklinde yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanığa atılı suçun işlendiği 15.04.2010-24.03.2012 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.