Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/27026 K.2022/6376

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I-Birleşen ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/914 esas sayılı dosyası kapsamında sanığın 18.10.2017 tarihli eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Olay tarihinde sanığa ait iş yerinde yapılan aramada ele geçen 19.500 gram açık tütün ile 170 poşet doldurulmuş makaron nedeniyle sanık hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kamu davası açılmış olup, suç tarihinde yürürlükte olan mevzuata göre ele geçen doldurulmuş makaronların ve tütün mamullerinin bilirkişi raporuna göre yerli olduklarının anlaşılması karşısında;

sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6111 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/5-ı maddesinde belirtilen ve idari yaptırımı gerektiren kabahati oluşturacağı cihetle, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş ise de ,5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince eylem tarihi olan 18.10.2017 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Yasanın 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş; sanık ile müdafinin ve katılan idare vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kararın bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 4733 sayılı Yasanın 8/9. ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 18/1. maddeleri uyarınca dava konusu EŞYALARIN MÜLKİYETİNİN KAMUYA GEÇİRİLMESİNE,

II-... Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/683 esas sayılı ana dosyası kapsamında sanığın 22.06.2017 tarihli eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde ise;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de,

1- Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydının 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesi gerekmesi,