Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/2724 K.2022/17622

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 24.03.2016 tarihli temyiz dilekçesinin eski hale getirme talebi olarak kabulü ile 5271 sayılı CMK'nun 42. maddesi uyarınca temyiz talebini de içeren eski hale getirme istemi konusunda karar verme yetkisinin Dairemize ait bulunduğu gözetilerek,

Sanığa gönderilen gerekçeli karar tebligatının adresi yetersiz olduğunda bila-tebliğ iade gelmesinin ardından, Tebliğat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine sanığın temyiz isteği süresinde kabul edilerek yapılan inceleme de;

1-Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, devriye görevi sırasında cadde üzerinde sanığa ait poşet içerisinde toplamda 120 paket kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın savunmalarında sigaraları içmek için aldığın beyan etmesi, ele geçen eşyanın Dairemizin istikrar kazanan uygulamalarında miktar itibarıyla kişisel kullanım kapsamında kalması karşısında, sanığın suça konu kaçak sigaraları ticari maksatla bulundurduğuna ilişkin mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesinin yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken eşyanın tasfiyesine de hükmolunması,