Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/2739 K.2023/5900

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği, sanığın gıyabında verilen kararın tebliğ işlemlerinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri gereğince usulüne uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından öğrenme üzerine yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğunun kabulü ile, temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/243 Esas, 2015/532 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na ( 5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle beşinci ve onuncu fıkraları gereğince neticeten 2 yıl 6 ... hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2016 tarihli ek kararı ile infazın durdurulmasına karar verilmiştir.

3.Anılan ek karara katılan vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli ek kararı ile mahkeme kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla itirazın reddi ile itirazın incelenmesi için dosyanın İstanbul Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.06.2016 tarihli ve 2016/451 Değişik İş sayılı kararı ile vaki itirazın reddine, kesin olarak karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme ve araştırma sonucunda verilen kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.15.12.2014 tarihinde, sanığın gümrük kaçağı sigara satışı yaparken güvenlik güçleri tarafından görülmesi üzerine, tezgâhında farklı markalarda toplam 83 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

3.Ele geçirilen sigaralar hakkında kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dosya arasına alınmıştır.

4.Sanık savunmasında, işsiz kaldığı için sigara satışı yaptığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamında, katılan vekilinin temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmakla, yalnızca sanığın temyiz talebine yönelik inceleme yapılmıştır. Olay ve Olgular bölümünde açıklanan olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın aşağıda belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak

suretiyle; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu, Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/243 Esas, 2015/532 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,