Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/27434 K.2025/1420

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2018 tarihli ve 2018/77 Esas, 2018/802 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yoklama kaçağı kalmak suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 63/1-a, ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 1.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2018/11451 Esas, 2020/3332 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanık hakkında firar suçundan,1632 sayılı Kanun'un 66/1-a, ve 5237 sayılı Kanun'un 62/1., 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi; atılı eylemi bozulan psikolojisi sebebiyle işlediğine, psikolojik tedavi gördüğüne, askerlik görevini tamamlayarak terhis olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, kasıtlı olarak suç işlemediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ve lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,