Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/27577 K.2025/7861

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

1.Sanık hakkında temyiz incelemesine konu dosyada suç tarihinin 27.08.2014, iddianame düzenleme tarihinin 31.12.2014 olduğu, sanık hakkında aynı tür suçtan açılan ve halen derdest olan Antalya 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 2024/144 Esas sayılı dosyasında ise, suç tarihinin 29.11.2014, iddianame düzenleme tarihinin 05.01.2015 olduğu anlaşılmakla,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından anılan dosyanın incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Hükümde sanık hakkında hükmolunan sonuç hapis cezasının 1 yıl 3 ay yerine 15 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.