Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/27594 K.2025/7955

Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; Ertelenen hapis cezası kısa süreli olmayan sanık hakkında kurulan hükümde, TCK 53/1-a-c ve d bentlerinde sayılan hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilirken TCK 53/1-b bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetli bulunmamış olup söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün (14) numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine "Ertelenen hapis cezası kısa süreli olmadığından sanığın TCK 53/1-a-b-c ve d bendlerinde sayılan hak ve yetkileri hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına,