Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/28090 K.2025/6735

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.Suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değeri pek hafif olduğu kabul edilmesine rağmen 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/22.maddesi uyarınca cezada üçte birine kadar indirim yapılması gerektiği gözetilmeden kanuni sınırların dışına çıkılarak sanık hakkında belirlenen cezadan 1/3 oranında indirim uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2.5607 sayılı Kanun'un 13/1.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4.maddesi uyarınca kaçak eşyanın tamamı hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiği gözetilmemesi,

3.Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezası için 5237 sayılı Kanun'un 58. Maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı gözetilmeden tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. Maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

4.İddianamede müsaderesi talep edilmeyen nakil aracı hakkında değerlendirme yapılarak iadesine karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.