Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/28580 K.2024/11654

Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... müdafiin temyiz istemi yönünden; sanık ...'in yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edilen karara karşı 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirtilen 1 haftalık kanuni süre geçtikten sonra sanık müdafii tarafından 05.03.2020 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık ...'in temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı sigara olmasına göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı cihetle, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Sanık ... Müdafiin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık ...'in yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanık müdafii tarafından 05.03.2020 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

III- Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden

7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı sayılı Kanun'un 3/23. maddesinin uygulanabilmesi için eşyanın değerinin pek hafif ya da hafif olması gerektiği, somut olayda ise 24.03.2013 tarihli eylemde ele geçirilen eşyanın değerinin fahiş olduğu, keza sanığın adli sicil kaydına göre kaçakçılık suçundan mükerrir olduğu gözetilerek, 5607 sayılı sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin de uygulanma koşullarının oluşmadığı, bu nedenle 7242 sayılı Kanun kapsamında lehe değerlendirme yapılamayacağı anlaşılmakla Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Her ne kadar sanığın adli sicil kaydına göre Horasan Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/71 Esas, 2012/19 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas teşkil etmekte ise de; aleyhe temyiz bulunmadığından boza nedeni yapılmamıştır.