KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/29015 E., 2025/8763 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/478 E., 2021/266 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
364 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
1.Sanık hakkında tererrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, sanığın sabıka kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/264 Esas, 2007/320 Karar sayılı, 5 yıl hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınması gerektiği halde yazılı şekilde daha hafif cezayı içeren Karabük 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/17 Esas, 2012/69 Karar sayılı ilâmının esas alınması,
2.Hakkında 10 ay hapis cezası verilen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/1-b bendinde yer alan hak yoksunluğuna hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin onuncu paragrafından "(a),(c),(d) ve (e)" ibaresi çıkartılarak yerine "a, b, c, d ve e" ibaresinin eklenmesi, hükmün tekerrüre ilişkin fıkrasından "Sanığın Karabük Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/05/2012 tarih, 2012/17 Esas, 2012/69 Karar sayılı ilamı ile neticeten 4 Yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/29015, K. 2025/8763, 3 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama