Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/29474 K.2025/12043

Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2020 tarihli iade yazısı ile 7242 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle lehe değerlendirme yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; Sanığın üzerine atılı eylem nedeniyle suç tarihinde yürürlükte olan 6545 sayılı Kanun'un 89. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesinin son

cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 10. fıkraları uyarınca hüküm kurulması, akabinde (7423 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. madde ve fıkrasının, 3/23. madde ve fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek) 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23. ile 5/2. maddelerine getirilen düzenlemelerin sanık lehine değerlendirilmesi gerekirken, suç tarihinde yürürlükte olmayan ve uygulama yeri olmayan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine göre belirlenen temel cezayla birlikte 5607 sayılı Kanun'un 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 3/23. ve 5/2. maddelerinin birlikte uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.