Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/29855 K.2025/5281

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2019 tarihli ve 2019/477 E., 2019/734 K. sayılı kararı ile sanık hakkında 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 11.05.2021 tarihli ve 2019/4733 E., 2021/1396 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun, mahkûmiyet hükmü beraate çevrilmek suretiyle, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

Sanık müdafinin temyiz istemi beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, sanık müdafin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü beraate çevrilmek suretiyle istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi nedeniyle, kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine İlk Derece Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 11.05.2021 tarihli ve 2019/4733 E., 2021/1396 K. sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 11.05.2021 tarihli ve 2019/4733 E., 2021/1396 K. sayılı kararında hüküm kısmında yer alan "Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına" ibaresinden önce gelmek üzere,

"Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.725,00 TL maktu vekâlet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine," ibaresi eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,