Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/29892 K.2025/2093

Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2020 tarihli iade yazısı ile 7242 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle lehe değerlendirme yapılmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde; kolluk görevlileri tarafından kaçakçılığın önlenmesine ilişkin çalışmalar sırasında durumu şüpheli olarak değerlendirilen kapalı kasa ...plakalı aracın cadde üzerinde durdurulduğu, sanık ...'ın da bulunduğu araç içerisinde ne olduğu sorulduğunda ise sanığın koliler içerisinde ne olduğunu bilmediğini beyan etmesi üzerine koliler açıldığında toplam 640 karton kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda,

sanık ... kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni bulunmadığı gözetildiğinde usulsüz arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasanın 38/2. fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 206/2-a bendi ve 217/2. fıkrası, 230/1. fıkrası gereği hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı, anlaşılmakla;

sanığın mahkûmiyetini gerektirecek nitelikte her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetildiğinde atılı kaçakçılık suçundan sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.