Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/30243 K.2025/12154

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün;karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18-son maddesi delaletiyle 3/5.maddesi gereği sanığa verilen 1 yıl hapis ve 5 gün karşılığı adlî para cezasından 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesi gereği yarı oranında arttırım yapılarak sanığın 1 yıl 6 ay hapis ve 7 gün karşılığı adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, Mahkemece maddi hesap hatası yapılarak 2 yıl hapis ve 75 gün karşılığı adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5607 sayılı Kanun'un 3/10-son. maddesi gereği verilen hapis cezasının 3 yıla çıkarılması nedeniyle sonucu itibarıyla doğru ceza tayin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/4. maddesine aykırı olacak şekilde aynı Kanun'un 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

2.Eşyanın müsaderesi sırasında delalet maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de,bahse konu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.