Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/30947 K.2025/2789

Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2017/466 Esas, 2019/930 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

(Kapatılan) 54.Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 13.03.2013 tarihli ve 2013/58 Esas, 2013/98 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında 31.03.2008 tarihinde emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun 87/1. maddesi (ilk cümlesi) ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddesi uyarınca yirmibeş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar yasal süresi içinde itiraz edilmeksizin 12.06.2013 tarihinde kesinleşmiş, daha sonraki aşamada Milli Savunma Bakanlığının 18.09.2015 tarihli kanun yararına bozma istemi üzerine (Kapatılan) Askerî Yargıtay 3. Dairesinin 26.01.2016 tarihli, 2016/52 Esas, 2016/69 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanun yararına bozulmasına karar verilmiş,

sonrasında yeniden yapılan yargılama sonunda 17.10.2019 tarihli mahkumiyet hükmü verilerek temyiz incelemesi için dava dosyası Dairemize gönderilmiş ise de;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 8/1. maddesi, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322'nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir.

7 Kasım 2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlayacağı ilan edilmiş ve aynı tarihte Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete başlamıştır.

Görüldüğü üzere, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağı, 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan; 5271 sayılı Kanun'un hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231/5. maddesinin son cümlesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade edeceği belirtilmiştir. Kanun'un amir hükmü ve Yargıtay'ın istikrar bulmuş içtihatları uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, nihai bir hüküm olmayıp kurulan hükmün sanık hakkında hiçbir hukuki sonuç doğurmamasını sağlayan, asıl hükmü askıda bırakan mahkeme kararıdır. Denetim süresinde kasıtlı bir suç işlenmediği (ya da denetim süresinde varsa öngörülen tedbirlere uyulduğu) takdirde, geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak düşme kararı verilmesi gerekecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde; sanık hakkında her ne kadar istinaf mahkemeleri faaliyete geçmeden 13.03.2013 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanun yararına bozulması üzerine yeniden yapılan yargılama neticesinde 17.10.2019 tarihinde, yani Bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra temyize konu edilen mahkûmiyet hükmünün verildiği, dolayısıyla 17.10.2019 tarihli kararın hukukî sonuç doğurduğu ve infaz kabiliyetinin bulunduğu,

ayrıca (Kapatılan) Askerî Yargıtay 3. Dairesinin 26.01.2016 tarihli, 2016/52 Esas, 2016/69 Karar sayılı ilâmının temyiz incelemesine ilişkin olmayıp, Askerî Mahkemece 13.03.2013 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararına yönelik kanun yararına bozma istemine ilişkin olduğu, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun temyize ilişkin 305 ila 326. maddelerinde düzenlenen yasa yoluna tabi bir incelemenin yapılmadığı,