Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/32143 K.2025/6508

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 25.09.2013, iddianame düzenleme tarihinin 14.11.2013 olduğu,

Sanığa ilişkin Ankara (Gölbaşı) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/688 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 15.08.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 14.11.2013 olduğu gözetilerek suç tarihlerine ve

işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından anılan dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3.Dava konusu kaçak purolar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

4.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, davaya katılma hakkı bulunmayan Tarım ve Orman Bakanlığının karar başlığında suçtan zarar gören olarak gösterilmesi, nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.