Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/32300 K.2025/9509

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1. Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 24.06.2019 tarihli ve 2019/9907 Karar ile 2019/9908 Karar sayılı bozma ilamları doğrultusunda sanığın 21.10.2013 ve 29.12.2013 tarihli eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç kapsamında bulunduğundan bahisle birleştirilmesine karar verilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de, Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin anılan ilamlarında, sanığın benzer mahiyette 13.11.2013,

14.11.2013 ve 07.06.2014 tarihli eylemlerinin de bulunduğunun belirtilmesine karşın, bu dosyalardaki eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından anılan dosyaların getirtilerek incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ayrıca kesinleşmiş ceza var ise mahsup edilip edilmeyeceği hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken, Mahkemece bozma ilamlarına uyulmasına karar verildiği halde bozma ilamlarının gerekleri yerine getirilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Hüküm fıkrasında suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin Dairemizin yerleşik uygulamaları doğrultusunda "hafif" değerde olduğu kabul edilerek, sanığın cezasında 1/2 oranında indirim yapılmasına rağmen hükmün gerekçe kısmında gümrüklenmiş değerin "pek hafif" olduğu belirtilmek ve cezasında 2/3 oranında indirim yapıldığından bahsedilmek suretiyle hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması, hukuka aykırı bulunmuştur.