Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/3365 K.2024/12016

Yerel Mahkemece verilen kararın sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafi ve şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık ...'un yokluğunda verilen hükmün sanık ...'a tebliğine ilişkin gerekçeli kararın yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 263. maddesine göre, sanık ...'un bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediği ve cezaevinde bulunan sanığa gerekçeli karar tebliğ edilirken, 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesi uyarınca, tebliğ edilen karar içeriğinin okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu halde,

cezaevi idaresince sanık sanık ... hakkında düzenlenen 28.01.2016 tarihli tebliğ-tebellüğ belgesi içeriğine göre gerekçeli kararın sanık ...'a tebliğinin bu hususlar yerine getirilmeden yapıldığı anlaşılmakla, bu tebliğin 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olması karşısında;

gerekçeli kararın sanık ...'a başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklini gösterir açıklamalı bir tebligat ile usulüne uygun olarak (Sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi halde sanığın bilinen en son adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) yeniden tebliğinin sağlanması,

ardından düzenlenen tutanak veya tebligat parçasının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,