Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/3700 K.2024/93

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/13 Esas, 2016/246 Karar sayılı kararı ile; A.Sanık ... Hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B.Sanık ... Hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereği 1 yıl 3 ay hapis ve 5.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık ... hakkında mahkûmiyeti gerekirken beraat hükmü kurulmasına, sanık ... hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması sebeplerine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebebi, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmediğine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanıklardan ...'in sahibi ve yetkilisi olduğu ancak eski eşi olan diğer sanık ...'in işlerini yürüttüğü tespit edilen Doğal Et ve Et Ürünleri Turizm Gıda Ticaret Ltd. Şti.'ne ait işyerinde Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan kontrolde Bakanlık tarafından belirlenen esaslara aykırı olarak ithal edildiği belirlenen Brezilya menşeili 92 kutu toplam 2.392 kg dondurulmuş antrikot et ürünü ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanık ... tüm aşamalarda şirket işlerini kendisinin yürütüğünü, eski eşi olan sanık ...'in şirket üzerinde herhangi bir tasarrufu bulunmadığını, ele geçirilen et ürünlerinin [NUMARA] numarasını kullanan Bülent isimli seyyar et işi yapan kişi tarafından bozulmaması amacıyla bir günlüğüne deposuna bırakıldığını beyan ettiği; sanık ...'in ise tüm aşamalarda şirketle ilgisi bulunmadığını belirttiği belirlenmiştir.

3.Yapılan araştırmada [NUMARA] numaralı sim kart abonesinin B Gıda Turizm Ticaret Mar. Hay. İth. İhr. Ltd. Şti. olduğu, şirket yetkilileri arasında ...'in bulunduğu tespit edilmiştir. ... kolluk ifadesinde; gıda sektöründe faaliyet gösteren B Gıda Turizm Ticaret Mar. Hay. İth. İhr. Ltd. Şti. yetkilisi olduğunu, ...'i tanımadığını ve ...'in rızası ile yetkilisi olduğu...ve Et Ürünleri Turizm Gıda Ticaret Ltd.

Şti.'ne ait işyeri deposuna emanet olarak et ürünü bırakmadıklarını, depoda bulunarak el konulan et ürünleri ile ilgilerinin olmadığını beyan etmiştir. Yapılan teşhis işleminde; ... yetkilisi olduğu şirket deposunda bulunan et ürünlerini emanet olarak bırakan Bülent adlı kişi ile ...'in aynı kişi olmadığını belirtmiştir. Netice olarak ... hakkında 18.01.2016 tarihinde verilen takipsizlik kararının itirazın reddi ile 04.03.2016 tarihinde kesinleştiği tespit edilmiştir.

4.Dosyada bulunan kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ve bilirkişi raporuna göre et ürünlerinin kaçak ve yabancı menşeili olduğu tespit edilmiştir.

IV.GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden Olay tarihinde sanıklardan ...'in sahibi ve yetkilisi olduğu, eski eşi olan diğer sanık ...'in işlerini yürüttüğü tespit edilen Doğal Et ve Et Ürünleri Turizm Gıda Ticaret Ltd. Şti.'ne ait işyerinde Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan kontrolde Bakanlık

tarafından belirlenen esaslara aykırı olarak ithal edildiği belirlenen Brezilya menşeili 92 kutu toplam 2.392 kg. dondurulmuş antrikot et ürünü ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, şirket sahibi ve yetkisi olan sanık ...'in atılı suçtan mahkûmiyeti yerine suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Kabule göre de, Beraat kararı verilen sanığa vekalet ücretine hükmedilmesi hususu aykırı bulunmuştur.

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmi üçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/13 Esas, 2016/246 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,