Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/3800 K.2021/18349

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Katılan Gümrük İdaresi vekiline 25/03/2016 tarihinde tebliğ edilen gıyabi kararın e-imzalı olarak 01/04/2016 tarihinde yasal süresinde temyiz edildiği gözetilerek yapılan incelemede;

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-Gerekçeli kararda temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edildiği belirtilmiş olmasına rağmen kısa kararda cezanın asgari hadden tayin edildiğinin belirtilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,

3-5237 sayılı TCK'nun 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4-Suça konu kaçak eşyaların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,