Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/4206 K.2025/6224

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme isteği hakkında karar verme görevi bulunmayan yerel mahkemenin 10.07.2015 tarihli ek kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde kabul edilip kaldırılmakla, Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2014 tarihli ve 2013/26 Esas, 2014/1018 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından eski hale getirme talepli temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın, bilinen en son adresine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21/1. maddesine uygun şekilde tebliğe çıkartılmadan, kayıtlı ve bildirdiği adresten farklı Mernis adresine doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, yapılan tebligatın bu nedenle usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile temyizi süresinde kabul edilmiş olup,

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığa atılı eylem için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan ve 67/4. maddesi uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, zamanaşımını kesen son işlemin anılan Kanun'un 67/2-d maddesi gereği 02.12.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu, bu tarihten itibaren temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmıştır.