Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/4537 K.2025/5666

Sanık ...'un temyiz istemi yönünden; yasal süresi içerisinde temyiz isteminde bulunulmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Sanık ...'un Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın yokluğunda verilip 30.06.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 14.07.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Katılan Vekilinin Sanıklar ... ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden; Sanıkların yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

Sanık ... Sincan yönünden, anılan Kanun'un 67/2-a bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanığın savunmasının alındığı 14.03.2016 tarihinden;

Sanıklar ... ve... yönünden ise, anılan Kanun'un 67/2-d bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık ... hakkında verilen 14.06.2016 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.