KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/5229 E., 2024/10317 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/535 E., 2016/590 K.
- Suçlar
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri Bitki Sağlığı Gıda ve Yem Kanunu'na muhalefet
- Hükümler
- Beraat, idarî para cezası
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
381 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Her ne kadar Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı eylemin suç oluşturmadığından bahisle hüküm fıkrasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilip, eylemin kabahat oluşturacağı kanaati ile idarî para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuşsa da,
sanığın sürücüsü olduğu araçta bidonlar içerisinde 551 kg. bal ele geçirilmesi şeklindeki eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca suç teşkil ettiği ve yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,
anılan Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 04.01.2016 tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri Bitki Sağlığı Gıda ve Yem Kanunu'nun 40 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereğince uygulanan idarî para cezasının 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (C) bendi gereğince 3 yıllık zamanaşımı süresi dolduğu anlaşıldığından bozmayı gerektirmiştir.
II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili ile sanık müdafin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/5229, K. 2024/10317, 25 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama