Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/5345 K.2022/2593

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İncelemeye konu dosyada 12/12/2012 tarihinde verilen asıl kararın Dairemizce 18/09/2018 tarihinde incelenerek Yargıtay denetiminden geçtiği, buna göre de 23/10/2018 tarihli ek kararın temyiz yasa yoluna tabi bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Temyize konu kararın delil mahiyetindeki adli emanette kayıtlı nüfus cüzdanı sureti ile emanet bagaj kartının dosyada delil olarak saklanmasına ilişkin olması karşısında sanık müdafiinin 23/10/2018 tarihli ek kararı temyizde hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 15/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.