Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/5928 K.2023/1961

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

(Kapatılan) 3. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 30.03.2017 tarihli ve 2017/110 Esas, 2017/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında firar suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın 06.10.2016 tarihinde çıktığı çarşı izninden geri dönmeyerek firar ettiği daha sonra 08.02.2017 tarihinde kendiliğinden gelerek birliğine teslim olduğu maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık savunmasında özetle; 06.10.2016 tarihinde çarşı iznine çıkıp birliğine geri dönmediğinin doğru olduğunu, firar etme sebebinin eşi ile olan ailevi sorunları olduğunu, eşinin ablasının eşi ile kendisinin boşanmasını istediğini, eşinin kendisini aldattığını söylediğini, bu iddialara dayanamadığını, işin aslını öğrenmek için firar ederek Kayseri'ye eşinin yanına gittiğini, eşinin kalacak yeri olmadığı için ona kalacak bir yer bulduğunu, eşinin hamile olduğunu, 10 gün sonra doğum yapacağını, firar etmesinin tek sebebinin ailevi sorunları olduğunu, askerliğini yapmak istediğini ve pişman olduğunu beyan etmiştir.

3.Sanığın çarşı izninden dönmediğine dair tutanak, vaka kanaat raporu, yakalama emri, sanığın birliğine kendiliğinden katılış yaptığına dair tutanak ve dosya kapsamında bulunan tüm belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

4.Sanığa ait güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yazılı firar suçu, asker kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen bir suç olduğu ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmediği,

tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre sanığın 06.10.2016-08.02.2017 tarihleri arasında kesintisiz süren kendiliğinden gelmekle son bulan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına giren "firar" suçunu işlediği ve savunmasında da suçunu ikrar ettiği belirlenmekle, eylemi sabit görülerek Mahkemece, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilip ardından takdiri indirim uygulanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2017 tarihli ve 2017/546 Esas, 2017/512 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,