Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/8309 K.2024/10763

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, verilen cezanın hakkaniyete aykırı olduğuna ve hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; İl Emniyet Müdürlüğü Kom Şube Müdürlüğü görevlileri tarafından olay günü Gürpınar yolu üzerinde yapılan kontroller sırasında sanığın sevk ve idaresinde bulunan.... plaka sayılı aracın durumundan şüphelinerek durdurulmak istendiği ancak sanığın dur ihtarına uymayarak kaçmaya başladığı, gerekli önlemler alınarak kapan kullanılmak suretiyle aracın durdurulduğu, Cumhuriyet savcısından alınan gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında arama kararına istinaden araçta usul ve yasaya uygun olarak yapılan aramada, toplam 22.000 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18.maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, olay günü aracıyla Güzelsu tarafından Van'a giderken polislerin önünü kestiğini, polisten kaçmadığını sadece önünde yüklü bir minibüs olduğu için vaktinde duramadığını, .... plakalı aracın ...'e ait olduğunu, daha önce aynı arabayla sigara kaçaklığından yakalandığı için araba hakkında işlem yapıldığını, bu yüzden ...'in arabayı geri almadığını, yeni araç getirmesini istediğini, bu nedenle aracı kendisine teslim edemediğini, olay esnasında yapılan aramada arabadan çıkan sigaraların kendisine ait olduğunu, satmak üzere Van'a getirmekte olduğunu, borcu olduğu için mecburen bu işi yaptığını beyan etmiştir.

Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1207 Esas sayılı dosyasında 03.02.2015 tarihli duruşmada Mahkemesince sanığa gümrüklenmiş değerin 2 katı kadar olan tutar belirtilmek suretiyle etkin pişmanlık ihtarı yapıldığı, sanığın ise bu miktarı ödeyecek imkanı olmadığını belirttiği anlaşılmıştır.

Malen sorumlu beyanında, .... plakalı aracın kendisine ait olduğunu, olay tarihinden önce bu aracı sanığa emanet olarak bir günlüğüne verdiğini, ... 'ın araçta sigara yakalattığını, bunun üzerine aracı teslim almadığını, parasını istediğini, sanık ...'ın da kabul ettiğini, aralarındaki anlaşmadan bir kaç gün sonra sanığın araçta tekrar sigara yakalattığını, söz konusu aracı halen teslim almadığını, aracı ...'a bıraktığını, aracın bedelini aldığını, aracın fiilen kendisine ait olmadığını belirtmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanığın suça konu kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları kapsamında bulunduğu,

15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada; soruşturma aşamasında ihtarat yapılmamış ise 1/2, ihtarat yapılmış ise 1/3 oranında indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun ile 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin onsekizinci fıkrası yollamasıyla beşinci ve onuncu fıkraları ile 5. maddesinin ikinci fıkrası somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen

sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu, bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR