Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/9504 K.2025/578

I.Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının hükmü temyize hakkı bulunmaması karşısında, ... vekilinin temyiz inceleme isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II.Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olay tutanağına göre.

08.11.2013 tarihinde Atatürk Havalimanı dış hatlar yolcu salonunda sanık ...'un durumundan şüphelenilmesi üzerine x-ray cihazında yapılan incelemede, yoğunluk bulunan sanığa ait bir adet sırt çantası ve valizde yapılan aramada toplam 750 paket bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında, valizinde bulunan suça konu sigaraların 25 kartonunun kendisine ait olduğunu, hediye etmek amacıyla Türkiye’ye getirdiğini, diğer sigaraların kendisine ait olmadığını beyan etmiş ise de; suça konu eşyanın yolcu beraberinde getirilen muafiyet kapsamı dışında olduğu,

ticari miktar ve mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında; tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de; Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. madde ve fıkrası delaletiyle 5237 Türk Ceza sayılı Kanunu'nun 54/4. madde ve fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.