Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/10296 K.2025/1566

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2019/126 Esas, 2020/322 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 93/1-2., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50, 52 ve 62. maddeleri uyarınca 6.000 TL hapisten çevrili adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 29.05.2021 tarihli ve 2020/2433 Esas, 2021/1394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin

istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1. ve 303/1. maddeleri uyarınca, sanığın suç kastı bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın eylemine devam ettiğine, suç kastının bulunduğuna, çadırın müsadere edilmesi ve beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Suça konu yerde bulunan çadırın müsaderesi hususunda mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, davanın dayanağını oluşturan suç tutanakları, bilirkişi raporu, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,