Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/10617 K.2022/16281

Bölge Adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni bulunmaması karşısında, yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı, ele geçen delillerin de hukuka aykırı delil niteliğinde olup, Anayasamızın 38. maddesinin 6. fıkrası da “Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez.” hükmü ve yine 5271 sayılı CMK’nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklindeki açık düzenlemeleri karşısında, sanıklar hakkında hukuka aykırı şekilde elde edilen eşyaların hükme esas alınamayacağı anlaşılmakla;

5271 sayılı CMK'nun 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı yasanın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde 7258 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf başvurularının, sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin, sanıkların beraati yönünde düzeltilerek esastan reddine dair hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden,