Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/1071 K.2025/15902

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Suç tarihinde yürürlükte olan 65 45... sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/ 10... /23 maddeleri uygulanarak hüküm kurulması yerine doğrudan aynı Kanun'un 3/18. Ve 3/22 maddeleri gereğince hüküm kurulması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Ancak; 1.Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına gerektiğinin gözetilmemesi, 2.Kaçak eşyaların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13/1. maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken uygulama fıkrasının yazılı biçimde 5237 sayılı Kanun'un 54/1-4. fıkraları olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından gierilmiştir.