Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/1080 K.2025/15269

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış

dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi gerektiğinin belirtildiği dikkate alınarak;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 04.09.2014, iddianame düzenleme tarihinin 17.09.2014 olduğu, Adana 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 2024/2 Esas sayılı derdest dosyasında suç tarihinin 22.01.2014 iddianame düzenleme tarihinin ise 16.12.2014 olduğu,

Suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Kanun iadesi öncesinde verilen mahkemenin 23.06.2016 tarihli 2014/2 95... /368 Karar sayılı ilamına karşı katılan vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu halde, hükmün (6) numaralı bendinde aleyhe temyiz bulunmadığından bahisle 5 yıl hapis ve 250 gün adli para cezası yerine 4 yıl hapis ve 15 gün adli para cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.