Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/11107 K.2025/8920

verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2021 tarihli ve 2020/203 Esas, 2021/335 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. İstinaf

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/1431 Esas, 2021/1449 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi, Suça sürüklenen çocuğun amacının ticari olduğu ve beyanlarının suçtan kurutulmaya yönelik olduğu dolayısıyla suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olması nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, kaçak sigara satışı yapıldığı ihbarı üzerine gecikmesinde sakınca bulunduğundan bahisle Cumhuriyet Savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden suça sürüklenen çocuğun kiraladığı ikamette yapılan aramada 82 paket kaçak sigara ile 18 litre kaçak içki ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; ihbarın niteliği, yakalanış şekli, dava konusu eşyanın miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırının üstünde, ticari miktar ve mahiyette olması hususuları birlikte değerlendirildiğinde;

ticari kasıtla söz konusu eşyayı bulundurduğu ve eyleminin sabit olduğu belirlenen suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi ve suç konusu kaçak eşyanın tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sadece numunelerin müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR