Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/11250 K.2023/1861

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2011 tarihli ve 2010/307 Esas, 2011/598 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan kurulan 6 ... hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Sanığa tebliğ edilen kararın katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan kurum olan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumuna (...) tebliğ edilmeden, 18.10.2011 tarihinde kesinleşme işlemlerinin yapıldığı anlaşılmıştır.

2.Yeni suç ihbarı nedeniyle yeniden ele alınan dosyada sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan hüküm, Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2019 tarihli ve 2018/507 Esas, 2019/57 Karar sayılı kararıyla aynen açıklanmıştır. Sanık karara itiraz etmekle hükmü süresinde istinaf yasa yoluna taşımıştır.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.03.2021 tarihli ve 2019/774 Esas, 2021/429 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

"...Sanığın üzerine atılı suçun tarihi ve niteliğine göre eylemin 4733 sayılı Kanun'un 8/4. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin gerektiği, davaya katılma ve kanun yollarına başvuru hakkı bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun (kapatılarak yetkileri ...

Bakanlığına devredilen) dava ve duruşmalardan haberdar edilmeyip yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının da tebliğ edilmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin de başlamadığı anlaşılmakla, mahkemece kesinleşmemiş karara dayanılarak sanık hakkında denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının mümkün olmadığı,

bu hususa ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17/10/2017 tarih ve 2015/7788 E, 2017/7733 K sayılı kararı ile Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13/02/2017 tarih ve 2016/8824 E, 2017/1263 K sayılı ve aynı Dairenin 20/02/2017 tarih ve 2016/12198 E, 2017/1523 K sayılı kararlarının da aynı yönde bulunduğu ve sanık hakkında mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın usulüne uygun kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımını durdurduğunun kabul edilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede,

Sanığın 14/03/2010 tarihinde işlediği eylemine uyan 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçu için 4733 sayılı Kanun'un 8/4. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e madde ve fıkrası gereğince 8 yıl olacağı, TCK'nın 67/4. maddesi uyarınca eklenecek süre ile birlikte olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olarak kabulünün gerekeceği;

Sanık yönünden zamanaşımını kesen işlem niteliğindeki mahkeme huzurunda sorgusunun yapıldığı 25/03/2011 tarihinden hüküm tarihi olan 09/04/2019 tarihine kadar zamanışımını kesen veya durduran bir nedenin bulunmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi gereğince belirlenen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin karar tarihinde tamamlanmış olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı ve sanığın istinaf nedenleri bu itibarla yerinde ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,..." şeklinde karar verilmiştir.

4.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.03.2021 tarihli ve 2019/774 Esas, 2021/429 Karar sayılı kararının katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.10.2022 tarihli ve 7-2021/68592 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; 1.Sanık hakkında verilen düşme kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna,

2. Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 4733 sayılı Kanun’un 8 ... maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 29.06.2011 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, suç tarihinin 14.03.2010 ve ele geçen eşyanın 66 paket kaçak sigara olduğu dikkate alınarak sanığa atılı eylemin 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu oluşturduğu anlaşılmakla.

4733 sayılı Kanun uyarınca suçtan zarar gören ve katılma hakkı bulunan ...’ye gerekçeli kararın tebliğ edilmediği, 29.06.2011 tarihli hükme yönelik ...’nin itiraz hakkı bulunduğundan anılan kuruma tebliğ edilmeyen hükmün henüz kesinleşmediği ve infaz yönüyle zamanaşımını durdurmadığı, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımını kesen en son işlemin 25.03.2011 tarihli mahkeme huzurunda savunma alma işlemi olduğu ve bu tarihten, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.03.2021 tarihli ve 2019/774 Esas, 2021/429 Karar sayılı kararında katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,