Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/1133 K.2025/13213

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında bulunan 19.01.2015 tarihli Tübitak MAM raporunda, işyerinde bulunan sarı renkli bidonlardan ve ... plakalı otobüsün yakıt deposundan alınan numumelerin az miktarda bitkisel yağ, mineral yağ, kerosen ve motorin karışımından oluştuğunun, kaçak akaryakıt olabileceğinin ve yasa dışı yollardan piyasaya sürülerek araçlarda yakıt olarak kullanılabileceğinin tespit edilmesi karşısında,

suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/11. maddesi kapsamında kaldığı cihetle, sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/11-son maddesi delaletiyle anılan Kanun'un 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Kanun'un 3/10. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/12. maddesi gereğince yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İletişim tespit tutanakları içerikleri, sanık ile haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ... ve ... arasındaki bağ ve tüm dosya kapsamına göre eylem ve menfaat birliği ile hareket ettikleri anlaşıldığından eylemin toplu kaçakçılık kapsamında kabul edilmesi ve 5607 sayılı Kanun'un 4/2. maddesi uyarınca cezada artırım yapılması gerekirken bireysel kaçakçılık suçundan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.Sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesi gereğince tekerrüre esas teşkil eden sabıka kaydının suç tarihi itibarıyla 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olduğu ve 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi gereği etkin pişmanlık indirimi yapılmasına engel olmayacağı gözetilmeyerek, soruşturma aşamasında gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını ödeyen sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması,

2.5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3.Sanık hakkında hem adli para cezası, hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları bakımından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği;

hükmün etkin pişmanlığa ilişkin 3. maddesinin çıkartılarak yerine "Sanığın etkin pişmanlıktan faydalanmak istediğini bildirip suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını soruşturma aşamasında yatırdığı anlaşıldığından 5607 sayılı Kanun'un 5/2-a maddesi gereğince cezasının 1/2 oranında indirilerek sanığın 4 ay hapis ve 1 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına," cümlesinin eklenmesine, hükmün 4. maddesindeki "6 ay 20 gün hapis" ibaresinin çıkartılarak yerine "3 ay 10 gün hapis" ibaresinin eklenmesi, hükmün 6. maddesindeki "4/2 ve" ibaresinin çıkartılmasına,

hükmün hak yoksunluğuna ilişkin 7. maddesinin çıkartılarak yerine "24/11/20 15... sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ve 15/04/20 20... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7242 Sayılı Kanun'un 10 maddesi ile yapılan değişik doğrultusunda sanık hakkında, 5237 Sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,"