Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/11484 K.2023/4197

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin, 24.12.2008 tarihli ve 2007/125 Esas, 2008/646 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 5101 sayılı Kanun ile değişik 81 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasının (1/a) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 4.166,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu bandrolsüz ürünlerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

2.İzmir 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin, 24.12.2008 tarihli kararının katılma talebi reddedilen şikayetçi vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.04.2013 tarihli ve 2011/3514 Esas, 2013/8248 Karar sayılı ilâmıyla;

"5271 sayılı CMK.nun 260/1.maddesi gereğince, katılma kararı kaldırılmak suretiyle katılma talebi reddedilen şikayetçinin hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Müşteki vekilinin ibraz ettiği marka tescil ve yenileme belgelerinin incelenmesi sonunda; müşteki adına tescilli markanın yazılımlarını da içerdiği, bu suretle yazılımların koruma kapsamında bulunduğu ve müştekinin hak sahibi olduğu anlaşılmakla katılma hakkı bulunduğu halde katılmasının kaldırılmasına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında 5846 sayılı yasanın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5101 sayılı yasa ile değişik 81. maddesinin 9. fıkrasının 1/b alt bendi ile 5728 sayılı yasa ile değişik 81/13. maddesi ve aynı yasanın 71/1. madde hükümleri karşılaştırarak sanık yararına olan yasanın belirlenip sonucuna göre uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.İzmir 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 15.07.2013 tarihli ve 2013/299 Esas, 2013/406 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın 4.166,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan cezanın 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve kararın 06.09.2013 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

4.İzmir 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 28.12.2021 tarihli ve 2021/469 Esas, 2021/698 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün ihbar üzerine sanığın denetim süresi içerisinde 01.08.2018 tarihihde kasıtlı bir suç işlemesi nedeni ile yeniden ele alınarak sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, anılan Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kazanılmış hak dikkate alınarak sanığın 4.166,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu bandrolsüz ürünlerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, süre tutum mahiyetinde olup, hukuka aykırı kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 06.09.2013 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 01.08.2018 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen en son işlem olan mahkûmiyet kararının verildiği 24.12.2008 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin durma süresinin de eklenmesi ile hüküm tarihinden önce gerçekleşmiş olduğu gözetilerek davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2021/469 Esas, 2021/698 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu bandrolsüz ürünlerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,