Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/11637 K.2023/11313

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerininde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2018 tarihli ve 2014/86 Esas, 2018/338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Anılan kararın katılan vekili, şikâyetçi vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 03.10.2019 tarihli, 2018/4097 Esas ve 2019/3042 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkındaki beraat hükmü kaldırılarak sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası gereği neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmiş, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle iade edilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın iadesi sonrası, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 25.02.2021 tarihli, 2020/1887 Esas ve 2021/463 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkındaki beraat hükmü kaldırılarak sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci ve yirmiikinci fıkraları gereği neticeten 10 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz sebepleri; eksik incelemeye, elkoyma işleminin hukuka aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir. 2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; erteleme hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde adres bilgileri verilen Tütüncü isimli iş yerine elinde valiz bulunan bir şahsın girdiğinin ihbar edilmesi üzerine adrese intikal edildiği, iş yerinin açık olan kapısından içeri girildiğinde iş yeri sahibi temyiz dışı sanık Cafer Can'ın içerde valizle bekleyen sanık ...'ye para uzattığının görüldüğü, sanık ...'ye valizde ne taşıdığı sorulduğunda içinde sigara olduğunu beyan etmesi üzerine valizinden 11 karton, üzerinden ise 2 karton sigara ele geçirildiği, iş yeri sahibinin oturduğu masanın alt çekmecesinin aranması neticesinde ise 10 karton sigaranın ele geçirildiği,

sanık ...'nin kayınpederinin evinde kendisine ait sigara kartonlarının olduğunu beyan etmesi üzerine ...'nin kayınpederinin evinde Cumhuriyet savcısından alınan arama kararına istinaden yapılan aramada 740 paket kaçak sigara ele geçirilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanık tüm aşamalarda kaçak sigaraları satacağını beyan etmiştir.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın iadesi sonrası kendisine bildirilen gümrüklenmiş değerin iki katı kadar parayı ödemeyeceğini beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Temyizin kapsamına göre;

İlk derece Mahkemesi tarafından sanık ...'nin üstünde ve valizinde yapılan arama hususunda

ve sanık Cafer Göksu'nun iş yerinde oturduğu masanın çekmecelerinde yapılan arama hususunda verilmiş hâkim kararı ya da Cumhuriyet savcısı veya kolluk amiri tarafından verilmiş bir yazılı emrin bulunmadığı ve ayrıca yine sanık ...'nin kayınpederinin evinde savcılık kararı ile yapılan aramada ele geçirilen sigaraların hâkim onayına sunulmadığı anlaşılmakla ele geçirilen sigaraların hukuka aykırı şekilde elde edildiği, yine savcılık kararı ile evde yapılan aramada ele geçirilen sigaraların hâkim onayına sunulmadığı için el koyma kendiliğinden kalkacağından suçun maddi konusu ve delili olan sigaraların hukuka aykırı yöntemle elde edilmesi nedeniyle hükme esas alınamayacağı ve buna bağlı olarak suçun unsurunun oluşmayacağı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Elkoyma ve elkoymanın onaylanması için karar alınması zorunluluğunun, bulundurulması ve taşınması başlı başına suç oluşturan maddelerin dışında kalıp, delil niteliğindeki ya da suçta kullanılan veya suçun işlenmesinden elde edilen eşya ve diğer değerler için geçerli olduğu, yabancı menşeili kaçak sigaranın başlı başına suç konusu olduğu ve el koyma işleminin onaylanması gerekmediği, sonuç olarak delillerin hukuka uygun elde edildiği, elen geçen sigara miktarının şahsi kullanım sınırının üzerinde olduğu, sanık Fevzi Çiftci'nin kaçakçılık suçunu işlediği anlaşıldığından mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek.

15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasında yer alan "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenleme 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'da hüküm altına alınmaktadır.

Bu itibarla suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiüçüncü fıkraları ile aynı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası somut olaya ayrı ayrı uygulanarak lehe Kanun'un tespiti yerine,

6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasına göre belirlenen temel cezayla birlikte 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR