Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/11664 K.2024/12022

Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, 67/4. maddesi gereğince 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 03.03.2014 tarihli hükme yönelik sanığın itiraz hakkının bulunduğu,

söz konusu gıyabi kararın sanığa en son bildirdiği adreste tebliğe çıkıp, adresin kapalı olması nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21/1. maddesi uyarınca tebliği yerine, tebligatın yapıldığı tarihte MERNİS adresi olmadığı ve tebligat üzerinde MERNİS şerhi de bulunmadığı halde 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı, gıyabi karar sanığa tebliğ edilmediği için hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının henüz kesinleşmediği ve sanık hakkındaki denetim süresinin de başlamadığı,

dolayısıyla sanığın 05.11.2014 tarihinde işlediği suç nedeniyle verilen mahkûmiyet kararının kesinleşmesi üzerine yapılan bildirim sonucunda sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi kanuna aykırı ise de.

5237 sayılı Kanun’un 66/1-e bendi, 67/2-a bendi gereği zamanaşımını kesen en son sebep olan 14.01.2014 tarihli savunmadan itibaren temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.