Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/1182 K.2023/5099

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2010 tarihli ve 2010/700 Esas, 2010/1027 Karar sayılı kararı ile sanığın 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve eşya müsaderesine karar verilmiştir.

2. Reyhanlı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2016 tarihli yazısı ile mahkemenin, 19.11.2015 tarihli, 2015/117 Esas, 2015/537 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 09.03.2015 tarihinde işlediği basit yaralama suçundan 3 ... 10 gün hapis cezası ile cezalandırıldığının bildirilmesi üzerine, denetim süresinde işlenen suç nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli ve 2016/412 Esas, 2016/640 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına, sanığın 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve eşya müsaderesine karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanığın lehine olabileceğinden, 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme gereği mahkemesine iade edilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın iade edilmesi üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2021 tarihli ve 2020/468 Esas, 2021/139 Karar sayılı kararı ile sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine ve kaçak akaryakıtın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın savunmasında ileri sürdüğü üzere ele geçen kaçak benzini kişisel ihtiyacı için bulundurduğuna dair delil bulunmadığından mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Reyhanlı İlçe Emniyet Müdürlünce sanığa ait iş yerinde kaçak akaryakıt depolandığı ve satışı yapıldığı tespit edildiğinin belirtilmesi üzerine Cumhuriyet savcısının gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle verdiği yazılı arama emri ile iş yerinde yapılan aramada 60 litrelik bidonda 40 litre ulusal marker seviyesi geçersiz kaçak benzin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunmasında; söz konusu iş yerinde bakkal dükkanı açacak olduğunu, dava konusu benzini motosikletinde kullanmak için aldığını, ticari amacının bulunmadığını beyan ederek atılı suçu inkar ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Ele geçen kaçak akaryakıtın ticari miktarda olmaması ve sanığın savunması doğrultusunda yapılan araştırmada olay tarihinde üzerine kayıtlı benzinli motosikletinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, savunmasının aksine cezalandırılmasını gerektirir mahiyette her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin de reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2021 tarihli, 2020/468 Esas, 2021/139 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,