Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/12032 K.2024/5084

mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Kısmî onama, kısmî bozma

Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na (5809 sayılı Kanun) muhalefet suçundan açılan davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesi uyarınca sanıklar hakkında kurulan hükümleri temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için 5809 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrası gereği belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü yönünden, anılan Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği, zamanaşımını kesen kesen son işlem olan 11.01.2016 tarihli savunmadan itibaren temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği, sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden ise, anılan Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen en son işlem olan mahkûmiyet kararının verildiği 10.03.2016 tarihinden itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

II. KARAR