Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/12232 K.2023/1145

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Altınözü Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2014 tarihli ve 2013/745 Esas, 2014/64 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 51 inci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca erteli 1

yıl 8 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak akaryakıtın müsadere edilerek müsadere bedelinin Hazineye irad kaydına ve suçta kullanılan nakil aracının 5237 sayılı TCK'nın 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

2.Altınözü Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2014 tarihli ve 2013/745 Esas, 2014/64 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 17.05.2021 tarihli ve 2019/11943 Esas, 2021/5228 Karar sayılı ilâmıyla; "...Dosya kapsamındaki 24.09.2013 tarihli araştırma tutanağından 50 dönüm arazisi ile traktörü bulunduğu ve çiftçilik yaptığı anlaşılan sanıkta ele geçirilen gümrük kaçağı akaryakıt miktarı da nazara alınarak ticari maksatla bulundurduğuna ilişkin mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre ise,

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Dava konusu kaçak eşyanın değeri ile müsaderesine karar verilen nakil vasıtasının değeri göz önüne alındığında, müsaderesinin 5237 sayılı TCK'nın 54/3. maddesi kapsamında hakkaniyete aykırı olacağı gözetilmeksizin iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine kararı verilmesi,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

4- Suça konu gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5607 sayılı Kanun'un 13/1. ve TCK'nin 52/2. maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması, ...." nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Altınözü Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2021/451 Esas, 2021/909 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; 1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik araştırma sonucu beraat kararı verildiğine, lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve suçta kullanılan nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine,

2.Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, önleyici kontrol devriyesi esnasında, sanığın sevk ve idaresindeki araçta yapılan denetimde 14 adet bidon içerisinde 840 litre kaçak olduğu değerlendirilen akaryakıt ele geçirilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmasında, çiftçilikle uğraştığını ve traktörünün bulunduğunu, suça konu mazotu da traktöründe kullanacağını, ticari bir kastının bulunmadığını beyan etmiştir.

3.01.08.2013 tarihli ulusal marker tespit tutanağında ve İnönü Üniversitesi Petrol Araştırma Laboratuvarı PAL tarafından düzenlenen analiz raporunda ele geçen akaryakıtın ulusal marker seviyesinin geçersiz olduğu bildirilmiştir.

4.24.09.2013 tarihli araştırma tutanağında, sanığın 50 dönüm arazisi ile traktörünün bulunduğu ve çiftçilikle uğraştığı tespit edilmiştir.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında isnat edilen 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası kapsamındaki eylem için öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde hüküm altına alınan "Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi halinde, dava zamanaşımı kesilir." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilen 10.04.2014 tarihinden sonra zamanaşımını kesen başkaca bir nedenin bulunmadığı belirlenmiştir.

3.5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilen 10.04.2014 tarihi itibariyle öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2021/451 Esas, 2021/909 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,

oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının sahibine iadesine, varsa üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,