Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/13534 K.2024/5976

Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2017/804 Esas, 2019/298 Karar sayılı kararıyla, 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun’a (4708 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanıklar ... ve ...'ın, anılan Kanun'un 9/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan karara karşı sanık ... tarafından yapılan itirazın ise mercii Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2019 tarihli ve 2019/951 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanunun 309/1. maddesi uyarınca, 22.09.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.11.2022 tarihli ve KYB-2022/125484 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.11.2022 tarihli ve KYB-2022/125484 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre; sanıklar hakkında açılan davanın dayanağı olan ve Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06/10/2017 tarihli ve 2017/2102 soruşturma, 2017/5486 esas sayılı iddianame incelendiğinde; yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanması zorunlu olmasına rağmen, sanıklara yüklenen ve suç olduğu kabul edilen eylemlerin ne olduğunun gösterilmediği, dolayısıyla anılan belgenin hukuken iddianame sayılamayacağı gözetilerek usulüne uygun olarak bir iddianame düzenlettirilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir...” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanık ... hakkında Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2017/804 esas, 2019/298 karar sayılı kararıyla hükmolunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz edilmeden kesinleştiği, sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ise itirazın reddi sonucunda Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2019 tarihli ve 2019/951 değişik iş sayılı kararıyla kesinleştiği, kanun yararına bozma ihbarnamesinde anılan her iki kararın da bozulmasının talep edildiği anlaşılarak yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 170 ve 174. maddesinde yer alan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanmaması durumunun ancak iddianamenin iadesi nedeni olabileceği, iddianamenin iade edilmediği durumlarda ise, kovuşturmaya başlayan Mahkemece eksikliği tespit edilen hususlarda açıklattırılması veya iddianame düzenlenmesi için suç duyurusunda bulunulup, anılan eylemlere ilişkin suçlar yönünden dava açılması sağlanıp eldeki dava ile birleştirilmesinden sonra yapılacak yargılamaya göre bir hüküm kurulması gerektiği anlaşıldığından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talepte yer verilen ''...anılan belgenin hukuken iddianame sayılamayacağı...'' yönündeki anlatım dışındaki anlatımlar yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin kısmen KABULÜNE,

2.Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2017/804 Esas, 2019/298 Karar sayılı kararı ve Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2019 tarihli ve 2019/951 değişik iş sayılı kararlarının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, ayrı ayrı oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,